تبلیغات
باران که می بارد تو می آیی - عشق عمومی.. هوای تازه
تاریخ : شنبه 27 اردیبهشت 1393 | 11:07 ب.ظ | نویسنده : farshad

اشک رازیست

                 لبخند رازیست

                               عشق رازیست

اشک آن شب لبخند عشقم بود

 

قصه نیستم که بگویی

           نغمه نیستم که بخوانی

                     صدا نیستم که بشنوی

                                یا چیزی چنان که ببینی

                                                 یا چیزی چنان که بدانی

من درد مشترکم

                         مرا فریاد کن

 





درخت با جنگل سخن می گوید

                علف با صحرا

                        ستاره با کهکشان

                                  و من با تو سخن می گویم

 

نامت را به من بگو

                         دستت را به من بده

حرفت را به من بگو

                          قلبت را به من بده

 

من ریشه های ترا دریافته ام

با لبانت برای همه لبها سخن گفته ام

                    و دست هایت با دستان من آشناست

 

در خلوت روشن با تو گریسته ام

برای خاطر زندگان

                و در گورستان تاریک با تو خوانده ام

زیباترین سرودها را

                     زیرا که مردگان این سال

                                         عاشق ترین زندگان بودند

 

دستت را به من بده

                     دست های تو با من آشناست

 

ای دیر یافته با تو سخن می گویم

بسان ابر که با توفان

                   بسان علف که با صحرا

                                       بسان باران که با دریا

                                                     بسان پرنده که با بهار

                                             بسان درخت که با جنگل سخن می گوید

زیرا که من

           ریشه های تو را دریافته ام

زیرا که صدای من

                     با صدای تو آشناست

 




طبقه بندی: برای کودک تنهای دلم، عاشقانه های من، باز هم برای تو، ای رویای دور دست زند گی ام، کوچه باغ خاطره،
برچسب ها: احمد شاملو، اشعارکوتاه، عاشقانه،

  • آقا موسا
  • تی وی بانک
  • قالب وبلاگ
  • سیبا گراف